Γράφει ο Panos
Πριν γίνει οποιαδήποτε κριτική και σχόλιο για το παιχνίδι, θα θυμηθούμε το σφίξιμο στο στομάχι όταν είδαμε τον αποδεκατισμένο Παναθηναϊκό απέναντι σε μια από τις καλύτερες ομάδες του Καμπιονάτο.
Να τα βάλουμε κάτω; Ο Παναθηναϊκός κατεβαίνει να παίξει για την αξιοπρέπειά του με μια αποστολή που ίσα που έβγαζε 11αδα βασικών παιχτών. Και 11αδα η οποία δεν σου επέτρεπε να παίξεις με καμία άλλη σύνθεση εκτός από αυτή την οποία κατέβασε ο Ράφα Μπενίτεθ αφήνοντας μόνο τον Ρενάτο Σάντσες διαθέσιμο στον πάγκο.
Σε μία συγκυρία που σου έχει φύγει ο Ντραγκόφσκι, ο Τετέ, που ο Ντέσερς ξαναμπήκε στα πιτς για 3 μήνες, που μετράς τραυματισμούς του Τζούρισιτς, του Πελίστρι, του Τσιριβέγια, του Κώτσιρα τις ιώσεις του Τσέριν και του Καλάμπρια, σε μία χρονική περίοδο που δεν μπορείς να δηλώσεις τις μεταγραφές σου κατεβαίνεις να παίξεις με μία από τις πιο φορμαρισμένες ομάδες του ιταλικού πρωταθλήματος. φτάνεις στο σημείο να λες, πως θα γίνει να μην διασυρθούμε. Είναι χαρακτηριστικό ότι στον πάγκο του τριφυλλιού βρίσκονταν μόνο οι Ρενάτο Σάντσες και Κότσαρης από την επαγγελματική ομάδα, πλαισιωμένοι από τους νεαρούς παίκτες της Ακαδημίας, Γείτονα, Βύντρα, Καλοσκάμη, Τερζή και Σκαρλατίδη…
Κακά τα ψέματα. Σε έναν οργανισμό με εύθραυστη ψυχολογία, με παίχτες να φεύγουν, με παίχτες να έρχονται, με ματς να χάνονται από επιπόλαια λάθη, με τον προπονητή να βλέπει το ιατρικό δελτίο να μεγαλώνει καθημερινά, με την ομάδα χωρίς κανονική έδρα όταν σε ένα τόσο σημαντικό ευρωπαϊκό παιχνίδι την βάζεις να κατέβει κάτω από αυτές τις συγκυρίες, τότε μοιραία η πλάστιγγα γέρνει επικίνδυνα υπέρ των αντιπάλων.
Η ποιοτική διαφορά των δύο ομάδων έρχεται σε ισορροπία στο 13′ λεπτό όταν η Ρόμα μένει με 10 παίχτες μετά από τη δικαιότατη κόκκινη που δέχεται ο Μαντσίνι. Ο Παναθηναϊκός εκεί αρχίζει και ηρεμεί το παιχνίδι του, κερδίζει μέτρα στο γήπεδο, κρατάει περισσότερο την μπάλα, και έχει την κορυφαία στιγμή του πρώτου ημιχρόνου με τον κεραυνό του Κάτρη που σταματάει στο δοκάρι του Γκολίνι.
Στο δεύτερο ημίχρονο ο πιο αδικημένος παίχτης του ρόστερ, ο παίχτης που δεν τον έβλεπε κανείς προπονητής στον οργανισμό, ο παίχτης που όποτε μπαίνει δίνει και την ψυχή του να δείξει, να παλέψει, να αποδείξει ότι αδικείται με μία εκπληκτική κίνηση, μυρίζεται αίμα από λάθος διώξιμο των αμυντικών, και πλασάρει ιδανικά τον τερματοφύλακα των αντιπάλων. Ο Βισέντε Ταμπόρδα σήμερα φώναξε προς κάθε κατεύθυνση πως αξίζει και με το παραπάνω να πάρει περισσότερες ευκαιρίες και χρόνο στον Παναθηναϊκό. Και ναι αν απέδειξε και στον Ράφα Μπενίτεθ ότι τον αδικεί, ας καταλάβει το λάθος του ο Ισπανός. Μπορεί να μην είναι ο πιο γρήγορος παίχτης του ρόστερ, μπορεί η σωματοδομή του να θέλει δουλειά, μπορεί χίλια δυο στραβά να έχει, αλλά δεν πλαισιώνεται από ταχυδύναμους που σπάνε τα κοντέρ των μετρήσεων.
Η Ρόμα σε μια στιγμή που δεν ήταν απειλητική εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι βρήκε απέναντί της τον Σκαρλατίδη και τον Τερζή και με καρφωτή κεφαλιά του Ζιολκόφσκι έφερε το ματς στα ίσα κάνοντας το 1-1. Ναι και η Ρόμα είχε τραυματισμούς και απουσίες. Φυσικά προστάτεψε παίχτες της και δεν τους έριξε στο παιχνίδι. Ναι και η αποβολή του Μαντσίνι ισορρόπησε το παιχνίδι. Αλλά αυτό που καταθέτει ο Παναθηναϊκός σήμερα είναι το DNA του, που ακόμα και αποδεκατισμένος θα βρει τα ψυχικά και αγωνιστικά αποθέματα να σταθεί απέναντι στον οποιονδήποτε.
ΥΓ.Την μισή ψυχή να έδειχναν κάποιοι παίχτες από αυτή που έδειξαν σήμερα η κατάσταση στη βαθμολογία θα ήταν τελείως διαφορετική.
ΥΓ2. Θα θέλαμε να βάλετε στην θέση του Μπενίτεθ οποιονδήποτε άλλο προπονητή στην Ελλάδα και αν θα μπορούσε να παρουσιάσει βελτίωση και πρόοδο κάτω από τις συνθήκες που αντιμετωπίζει από τη μέρα που παρουσιάστηκε.
ΥΓ3. Παρά τις προβλέψεις των … καλοθελητών , στο γήπεδο βρέθηκαν χθες περίπου 30.000 θεατές.
