Μια χρονιά που δεν επιτρέπεται να αποτύχει.

Γράφει ο Ευθύμης

Η περσινή σεζόν για τον Παναθηναϊκό κατέληξε σε αποτυχία μιας και η ομάδα του Εργκίν Αταμάν δεν κατάφερε να κατακτήσει ούτε το πρωτάθλημα ούτε την Ευρωλίγκα. Σε αυτό το πλαίσιο, η νέα σεζόν έρχεται με την πίεση να είναι μεγαλύτερη από ποτέ: δεν χωρά δεύτερη συνεχόμενη αποτυχημένη χρονιά. Ειδικά από τη στιγμή που το F4 θα γίνει στο ΟΑΚΑ…

Για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας ο Παναθηναϊκός κινήθηκε εντυπωσιακά αλλά και ουσιαστικά στην αγορά. Σορτς, Χολμς, Ρογκαβόπουλος, Τολιόπουλος και Κουζέλογλου προστέθηκαν στο ρόστερ της ομάδας, ενώ η μοναδική ουσιαστική απώλεια ήταν αυτή του Ιωάννη Παπαπέτρου, ο οποίος αποσύρθηκε από την ενεργό δράση εξαιτίας των προβλημάτων τραυματισμού.

Οι προσθήκες

Τι Τζέι Σορτς: Η προσθήκη ενός γκαρντ με εκρηκτικότητα, ικανός να δημιουργεί φάσεις από το πουθενά ήταν επιτακτική ανάγκη. Το μπάσκετ που πρεσβεύει η φιλοσοφία του Αταμάν θα βοηθήσει τον Αμερικανό, ενώ και ο ίδιος θα ευδοκιμήσει στο περιβάλλον της ελεύθερης βούλησης που διαχρονικά εμφυσάει ο Τούρκος προπονητής στις ομαδες του. Ο Σορτς μπορεί να ανεβάσει το pace, να ανοίξει το γήπεδο και να πιέσει την αντίπαλη άμυνα με τη διεισδυτικότητά του. Ο ρόλος του θα είναι κρίσιμος, ειδικά όταν η ομάδα χρειάζεται «σπίθα» στην επίθεση. Η ικανότητά του στο 1vs1 θα αυξήσει την παραγωγικότητα της ομάδας όχι μόνο μέσα από προσωπικούς πόντους, αλλά και δημιουργώντας τις κατάλληλες αποστάσεις στην επίθεση. Άλλωστε η σχέση περιφερειακής εκτέλεσης και κάθετου παιχνιδιού είναι αμφίδρομη.

Νίκος Ρογκαβόπουλος: o διεθνής φόργουορντ έρχεται με εμπειρίες από την ACB και φιλοδοξία να πρωταγωνιστήσει σε κορυφαίο επίπεδο. Το 3D παιχνίδι του είναι απαραίτητο για την ομάδα σε μία θέση που πέρυσι έμεινε μόνο με τον Οσμάν λόγω του τραυματισμού του Γκριγκόνις. Ο Παναθηναϊκός εξασφάλισε έναν παίκτη που του λύνει τα χέρια όσον αφορά το θέμα «ελληνικό διαβατήριο», ενώ ταυτόχρονα ισχυροποιείται στη θέση του small forward.

Ρισόν Χολμς: από την πιθανή «κλοπή» Μιλουτίνοφ, στην παραλίγο εντυπωσιακή μεταγραφή Βαλαντσιούνας και τελικά στην ιδανική μεταγραφή του Χολμς. Ένας ψηλός με εξαιρετικά αθλητικά χαρακτηριστικά, που μπορεί να δώσει αμυντική ευελιξία και να κάνει θραύση στην pick and roll επίθεση του Παναθηναϊκού τόσο στο 5vs5 όσο και στο transition ειδικά σε ταυτόχρονη παρουσία των Σορτς και Οσμάν στο παρκέ. Ωστόσο, η προσαρμογή του στην Ευρωλίγκα απαιτεί χρόνο και υπομονή. Θυμηθείτε αντίστοιχα το χρόνο που χρειάστηκε ο Ναν μέχρι να ξεκινήσει να εκτελεί.

Βασίλης Τολιόπουλος: Υπάρχει άραγε χώρος για τον Τολιόπουλο; Σε μία μεγάλη σεζόν με πολλά παιχνίδια θεωρώ ότι θα έχει την ευκαιρία του. Η ικανότητα του στο instant scoring, ειδικά με τη συνέπεια που τον διέπει στην περιφερειακή εκτέλεση, θα χρειαστεί. Δε θα αποτελέσει ποτέ τον κύριο πόλο δημιουργίας ή εκτέλεσης, αλλά θα μπορέσει να βρει χρόνο για να βοηθήσει.

Ιωάννης Κουζέλογλου: Ο Κουζέλογλου έρχεται στον Παναθηναϊκό για αν δώσει ανάσες στη γραμμή των forward. Ο ρόλος του μπορεί να είναι συμπληρωματικός, αλλά η πνευματική του ετοιμότητα θα καθορίσει το πόσο μπορεί να βοηθήσει σε παιχνίδια ελληνικού πρωταθλήματος, δίνοντας ανάσες στους βασικούς.

Οι επιστροφές: Γκριγκόνις και Λεσόρ

Ο Μάριους Γκριγκόνις επιστρέφει μετά τον τραυματισμό του, και η σημασία του είναι τεράστια. Με το αξιόπιστο τρίποντο, την εμπειρία και την ικανότητα να λειτουργεί ως σταθεροποιητικός παράγοντας, μπορεί να γίνει ξανά σημείο αναφοράς στο rotation. Δεν έλειψε όμως μόνο το σουτ του. Η ικανότητα του Λιθουανού στην ομαδική άμυνα και οι έξυπνες τοποθετήσεις του είχαν αντίκτυπο στην άμυνα. Αναμένουμε.
Η περίπτωση του Ματίας Λεσόρ είναι διαφορετική. Ο Γάλλος αποτέλεσε «μηχανή ενέργειας» μέχρι να τραυματιστεί και φέτος μπαίνει στη σεζόν με ερωτηματικά γύρω από τη φυσική του κατάσταση. Ο Λεσόρ αποτελεί ίσως τον πιο ολοκληρωμένο ψηλό στην Ευρώπη και η αντικατάστασή του δεν ήταν εύκολη. Χρειάζεται υπομονή και προσεκτική διαχείριση, ώστε να επανέλθει σταδιακά στο επίπεδο που τον έκανε καθοριστικό σε κάθε αγώνα. Θα απουσιάσει το πρώτο δίμηνο, αλλά σημασία έχει να βρεθεί στην επιθυμητή κατάσταση την άνοιξη. Αναμένουμε, μέρος δεύτερο.

Η κούραση των διεθνών

Το πρόσφατο Ευρωμπάσκετ άφησε τα σημάδια του στους διεθνείς παίκτες του Παναθηναϊκού. Οκτώ παίκτες έπαιξαν το μάξιμουμ των αγώνων, ενώ ταυτόχρονα ο Γκραντ αγωνίστηκε με την Team USA. Ο Αταμάν γνωρίζει πως μια σεζόν στη EuroLeague είναι μαραθώνιος και ότι η σωστή διαχείριση της κούρασης είναι εξίσου σημαντική με την τακτική προετοιμασία. Εδώ θα χρειαστεί βάθος στο rotation. Η ομάδα έχει παίκτες που μπορούν να μπουν στο παρκέ και να βοηθήσουν, ενώ ο Αταμάν έχει δείξει πως είναι δικαιότατος δίνοντας την ευκαιρία σε όλους ανεξαρτήτως ηλικίας ή ονόματος. Δε θα πρέπει να προξενήσει καμία εντύπωση ενδεχόμενη συμμετοχή του Σαμοντούροφ στο αρχικό σχήμα.

Το νέο στοιχείο: αύξηση του pace

Ο Αταμάν προσπάθησε πέρυσι να ανεβάσει το ρυθμό της επίθεσης, αλλά η προσπάθεια έμεινε στη μέση ελέω των τραυματισμών. Στην τελική ευθεία της χρονιάς η transition επίθεση του Παναθηναϊκού ήταν ο Τσεντί Οσμάν. Η προσθήκη των Σορτς, Ρογκαβόπουλου και Χολμς μπορεί να μεταμορφώσει τον Παναθηναϊκό στο ανοικτό γήπεδο. Το transition, η πίεση στην μπάλα και το γρήγορο παιχνίδι μπορούν να αποτελέσουν νέα αγωνιστική ταυτότητα. Όμως η αύξηση του ρυθμού πρέπει να συνδυαστεί με σωστή πειθαρχία, γιατί οι λεπτομέρειες στο 5 εναντίον 5 είναι αυτές που καθορίζουν τα μεγάλα παιχνίδια στην EuroLeague. Σημαντική παράμετρος στην προσπάθεια για αύξηση του ρυθμού είναι η εξασφάλιση του αμυντικού ριμπάουντ, τομές στον οποίο ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε προβλήματα πέρυσι. Η προσθήκη του Χολμς, η επιστροφή του Λεσόρ και η βελτιωμένη κατάσταση του Μήτογλου θα βελτιώσουν την ομάδα.

Το δίδυμο Γκραντ – Σλούκας

Στο σκηνικό που έχει στηθεί στο ΟΑΚΑ, ξεχωριστή σημασία έχει η ορθή χρήση του Κώστα Σλούκα και του Τζεριαν Γκραντ.
Ο Σλούκας είναι ο ηγέτης της ομάδας, ο παίκτης που κουμαντάρει το παιχνίδι και δίνει τον τόνο στις κρίσιμες στιγμές. Ο άνθρωππος που αλλάζει την ομάδα στο σετ παιχνίδι βρίσκοντας τις καλύτερες πάσες και αλλάζοντας το μομέντουμ. Δεν μπορεί πλέον να «καίγεται» με υπερβολικά λεπτά, ειδικά σε back-to-back αγώνες. Η διαχείριση του χρόνου του είναι κλειδί. Η προσθήκη του Σορτς θα αποδειχτεί ευεργετική και θα του δώσει ανάσες ώστε να παραμείνει φρέσκος.
Ο Γκραντ, από την άλλη, είναι η πανοπλία της περιφερειακής γραμμής. Η πολυχρηστικότητά του και η ικανότητά του να αλλάζει ρόλο ως ένας μπασκετικός χαμαιλέοντας, προσαρμοζόμενος στις συνεχώς μεταβαλλόμενες ανάγκες της ομάδας ήταν απαραίτητες για να μπορέσει ο Παναθηναϊκός να είναι μονίμως ανάμεσα στις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης. Πέρυσι πάλευε αρκετές φορές μόνος στην άμυνα. Η προσθήκη του Χολμς και η επιστροφή του Λεσόρ ίσως μετατοπίσει το βάρος της άμυνας στους ψηλούς, βοηθώντας τον Αμερικανό να εξοικονομίσει ενέργεια και να προστατευτεί από σωματική φθορά, αλλά και από ενδεχόμενα φάουλ που θα μπορούσε να φορτωθεί.

Η εμπιστοσύνη στον Σαμοντούροφ

Ο Αλέξανδρος Σαμοντούροφ είναι το μεγαλύτερο project του Παναθηναϊκού. Ένας νεαρός ψηλός με εξαιρετικά προσόντα. Η ικανότητά του στο σουτ και στο ριμπάουντ θα ωθήσουν τον Αταμάν να του δώσει χρόνο. Θα το ζητήσει η ίδια η ομάδα όσο προχωράει η σεζόν. Ο Αλέξανδροςς μπορεί να ανέβει σταθερά την ιεραρχία των φοργουορντ και να δώσει ώθηση στον Παναθηναϊκό, αλλάζοντας τις ισορροπίες της ομάδας και ενισχύοντας τον εσωτερικό ανταγωνισμό. Η εικόνα του στο Ευρωμπάσκετ ήταν ενθαρρυντική και άφησε υποσχέσεις για άμεση βοήθεια.

Συμπέρασμα

Ο Παναθηναϊκός μπαίνει στη νέα χρονιά με το βάρος μιας αποτυχημένης περσινής σεζόν. Οι νέες προσθήκες φέρνουν φρεσκάδα και αθλητικότητα και η πιθανή αύξηση του ρυθμού υπόσχεται ακόμη πιο θεαματικό μπάσκετ. Ωστόσο, η πραγματική επιτυχία θα κριθεί από τη διαχείριση των ρόλων, την αμυντική ισορροπία. την κατάσταση των Σλούκα, Γκραντ, Γκριγκόνις και Λεσόρ και την ενσωμάτωση του Χολμς. Παραμένω αισιόδοξος για διαφορετικούς λόγους σε κάθε περίπτωση μιας και το ρόστερ έχει στηθεί έτσι ώστε να υπάρχει όχι μόνο Plan B, αλλά και Plan C.

Για τον Παναθηναϊκό δεν υπάρχει περιθώριο για δεύτερη σερί αποτυχημένη χρονιά και δε θα υπάρξει τέτοια. Η παρουσία του Αταμάν εγγυάται ότι ο Παναθηναϊκός θα δουλέψει όσο περισσότερο γίνεται και θα προσπαθήσει να μετατραπεί σε «Λερναία Ύδρα» βρίσκοντας εναλλακτικές σε κάθε πρόβλημα αρκεί η ομάδα να μείνει μακριά από σημαντικά προβλήματα τραυματισμών.